Onderwerpen Leonardo Solutions Ilja Over Ilja           Over Ilja Tekst liever op papier...  Tekst liever op papier... Donaties        Donaties
Het licht waarin wij leven Over de twee vormen van onzichtbaar licht Denken is lichtkracht – innerlijk licht. De tijd sinds het midden van de 18e eeuw wordt het tijdperk van de “verlichting” genoemd.  Het woord “verlichting” (Duits “Aufklärung”) stamt van Immanuel Kant, die zijn tijdgenoten toeroept: Gebruik je eigen verstand! Heb moed zelfstandig te denken! Net zo als de zon de wereld om ons heen verlicht, zodat zij zichtbaar wordt, verlicht het denken de innerlijke wereld van het bewustzijn. Het denken is de innerlijke zon in de mens. Het licht zelf kan je niet zien, het is onzichtbaar, maar alle dingen om ons heen worden zichtbaar gemaakt door dit onzichtbare licht! Dat is een verbazend feit, dat wij de wereld kunnen zien op grond van iets, wat zelf onzichtbaar is. Hetzelfde geldt voor het denken. Ook het denken kan je niet zien, het is onzichtbare, immateriële lichtsubstantie. Beide vormen van licht zijn veelvuldig in interactie. Ook al kan je met je ogen de door de zon verlichte wereld zien, je hoeft hem daarom nog niet te begrijpen. Om inzicht te krijgen in wat je ziet en hoort is die andere vorm van licht nodig, het innerlijk licht van het denken. Wil ik weten, wat het is, wat ik voor me zie, en hoe ik ermee om moet gaan, dan moet ik het licht van mijn denken daarop laten schijnen. Het denken zegt mij wat het is wat tegenover mij staat. Zie ik een onbekend voorwerp, bv. op de markt in een vreemd land, dan is dit voor mij donker – ook al valt het volle licht erop. Dan ken ik het begrip van dit voorwerp niet. (Tod und Auferstehung der Seele. Gedanken zum Verhältnis von Wahrnehmung und Begriff in den Bildern Andy Warhols) Dat verandert nog niet, wanneer ik te horen krijg, hoe het ding genoemd wordt. Het begrip is nog iets anders dan het woord of de naam. Want het woord is nog geen licht, alleen de omkleding van het licht. Het maakt nog niet helder, waar het ding goed voor is, waarvoor het gebruikt wordt. Het woord is een soort aanwijsstokje: Het wijst alleen op het begrip of idee, het scherp omlijnde stukje licht, dat bij dit voorwerp hoort en het voor mij van binnen uit doorzichtig kan maken. Is dat gebeurt, dan is je een licht opgegaan. Doordat het idee of begrip los staat van het woord, is het mogelijk een bepaalde gedachteninhoud op verschillende manieren te verwoorden, dan wel te vertalen. Het begrip zelf is een beweeglijke gestalte van onzichtbaar licht, met een scheppend vermogen van een oneindige potentie, die telkens nieuwe realisaties van zich zelf voort kan brengen. Zo omvat bij voorbeeld het idee “plant” alle maar mogelijke plantenvormen, ook vormen, die er tot nu toe nog nooit zijn geweest. In plaats van een oneindig potentiaal zou je bij een idee ook kunnen spreken van de kracht van scheppende fantasie. Er zijn oneindig veel dingen, die we dagelijks zien en die toch voor ons donker zijn, omdat we niet weten, wat ze zijn en waarvoor ze er zijn, ook al komen we ze elke keer weer tegen. We staan er dan gewoon niet bij stil – bij voorbeeld een gebouw, waar je elke dag langs rijdt, zonder je ooit af te vragen, wat zich daarin afspeelt. We zien dan geen reden, de gestalte van licht, die daarin leeft, in ons zelf te activeren. Pas wanneer je iets zo ver doorlicht hebt, dat je het zelf zou kunnen opzetten of produceren is dit helemaal het geval. Maar er zijn ook schemergebieden. Neem bij voorbeeld de vele technische apparaten, waarvan we omgeven zijn en die je vaak zelf gebruikt, zonder te weten, hoe ze precies functioneren of voedingsmiddelen, die je tot je neemt, zonder te weten, wat er in zit en hoe gezond of schadelijk ze in hun werking zijn. (Manipulatie en machtsontplooiing of – wat denkverbod en terminator-technologie met elkaar te maken hebben) Licht maakt gezond Door het denken ontstaat een verbinding tussen de wereld en mij zelf, die denkt. Stel dat je als mens het vermogen om te denken helemaal niet zou hebben. Dat die innerlijke lichtbron er niet was. Hoe zou het dan voelen, wanneer je de zonovergoten wereld in kijkt? Leef ik mij daar in, dan zou ik me volslagen vreemd voelen in die wereld. (Der Hoffnung  Himmelsfrucht. Seelenzwiespältigkeit im Weihnachtserleben) Hij zou me niets zeggen. Ik had er gewoon niets mee van doen. Hij zou me volslagen koud laten, onverschillig, ook al was hij nog zo mooi. Maar omdat het innerlijk licht in mij op het licht van buiten reageert, betrek ik mijn eigen bestaan op het bestaan van de wereld. Het denken maakt, dat ik erbij hoor, dat ik me in de wereld thuis kan voelen. En door me in de wereld thuis te voelen kan ik loslaten, kan ontspannen. Hoe direct dit werkt kan je bemerken, wanneer in een ruimte plotseling het licht uitgaat. Je voelt je in het onzekere gegooid en reageert acuut met alertheid en spanning in je lichaam.
home / het denken en onze gezondheid - titels / het licht waarin wij leven
pagina: 1  2  3  4  5  6  7
Proclaimer Webdesign by Lenova